Een impressie van het concert 

Kört verslag van het Naojaorsconcert in Börger op 22 november 2014

As toeheurder en Taolschulte van de gemiente Börger Odoorn kan ik zeggen da’k slim geneuten heb van dit geweldige concert. Veur wel niet wet wat een Taolschulte is, in Drenthe hew per gemiente een Taolschulte. Het woord Schulte of Schout zeg paartie lu wal wat en het komp dan ok oet de geschiedenis. De functie Schulte (ongeveer börgemister, heufd van politie en netaoris een paarhonderd jaor leden) is opheven toen de eerste börgemisters hier kwamen. As Taolschulte premoot ik de streektaol op gemientelijk niveau. Daorunder hew ok nog een koppel keurnoten en boven oes hew op provinciaal niveau de Taoldrost. Wij hebt veul contact met organisaties verienings en gemientebestuur. Zölf geef ik ok cursussen veur kinder en volwassen mèensen, waorbij ok altied aandacht is veur streektaolmeziek en literatuur. Jaap Ruitenbeek kwam nao ofloop van ‘t concert bij mij met de vraog of ik een kört verslag het Drèents schrieven wol veur jullie verieningskraant, en zodoende kuj dit non lezen. Nao de oftrap deur het Nederlands Concert Mannenkoor in de maande met het Christelijk gemengd koor Laudate Vocalis oet Börger nam de heer Dik de Lange (veurmaolig predikant in Börger) het woord en vertelde wat wij zoal verwachten kunden en met een paar woorden in onvervalst Nedersaksische taol har e de Drenten geliek op zien haand. De iegen taol sprek toch altied net even meer an. IJ hebt met mekaar heuren en zien laoten daj de kuunst van het zingen verstaot. Tiedens de wisseling van beide koren bi’w op een geweldig intermezzo van Jan Lenselink en André van Vliet trakteerd, die met heur beide verschillende aold Hollandse liedties speulden met as gevolg dat de hiele zaal spontaan met zung. Toen zie dan ok nog het Drèents volkslied “Mijn Drenthe” inzetten kwam zowat de hiele zaal in de bienen um het oet volle börst met te zingen. Schiere anekdote hierbij is dat Drenthe formeel hielendal gien volkslied hef en dat dit lied der wal veur deur giet mar gien enkele erkenning in die richting kregen hef. Veul Drenten weet dat hielemaol niet, ok niet dat der naost een Nederlandstaolige-, ok een Drèentstaolige versie van is. De Nederlandstaolige versie is schreven deur Jan Jantinus Uilenberg en de Drèentstaolige versie meugelijk al eerderdeur zien va, Jan Uilenberg, al is dat niet zeker. Zie van beide de eerste twie coupletten.

 Der zint nóg een paar versies veur een meugelijk Drèents volkslied, aolder as Mijn Drenthe. Het eerste dateert oet 1863 en de schriever is onbekend. Rond 1900 hef de Drèentse schriever Harm Tiesing oet Börger een lied van 7 coupletten schreven waorin e het boerenleven op het Drèentse plattelaand beschref. In die tied is ok “Mien Drenthe” verschenen. D’r is altied nog een vraog bleven wel de Drèentse versie schreven hef en of het niet een vertaoling vanoet de Nederlandse versie is. Een Drent zal niet gauw zeggen “Ik vin oe lief”, die döt dat wat indirecter, met bv. De woorden “Ik mag je wal lieden”. Misschien is die versie dus juust wal jonger.

In Jannewari 1930 is mijn Drenthe van Jan jantienus Uilenberg oetgeven in de eerste jaorgang van het Maondblad Drenthe en het wuur al rap een gewild lied dat veul zungen wuur op bijienkomsten van verienings en zo. Een officiële status hef het nooit kregen. Misschien kuj met het Nederlands Concert Mannenkoor het Drèentstaolige “Mien Drenthe” ies instuderen en worens heuren laoten. Dat zal vast schier klinken. Tot zo wied het “Drèents volkslied”.

Nao de pauze kwamen beide koren nog een maol an bod en dit za’k kört holden en in mien taol een beoordieling geven die alle Drenten hiel best verstaot: “HET KUN MINDER”! In het Nederlands vertaold: HET WAS GEWELDIG!

Willy Weerman

Taolschulte Borger Odoorn

 

Mijn Drenthe

Ik heb u lief mijn heerlijk landje,

Mijn enig Drentheland.

Ik min de eenvoud in uw schone

k heb u mijn hart verpand

Mijn taak vervuld’ ik blijde,

Waarheen ook plicht mij riep

Uw geest was het het die mij leidde,

Daarom vergeet ‘k U niet

 

Mien Drenthe

Ik heb oe lief mien eigen laandtien,

Mien olde Drenthelaand

k Hol van de ienvold in oen schoonheid,

k Heb oe mien hart verpaand!

Mien taoke valt mij lichte,

Want steeds blieft an mien zied,

De giest van ’t olde Drenthe,

Daorum vergeet ‘k oe niet.

 

k Hoor nog de lieve, heldre klokjes

Bij zinkend avondzon,

Als schaapjes keerden van de heide

En moeder met ons zong;

O, kon ik nog eens horen,

Dat lied in ’t schemeruur!

En vaders schoon vertelsel

Bij ’t vrolijk knappend vuur!

 

k Heur nog de heldre schaopeklokkies,

Bij ’t zinken van de zun.

As schaopies keerd’n van de heide,

As moeke veur oes zung

O kon ‘k nog ienmaol heuren,

Dat lied in schemeruur.

En vaoders mooi verhaoltien,

Bij ’t vrolijk knappend vuur.